بیست روز ؛ هفت سال و یک ماه و چهارده روز ؛ دو سال و هفت ماه و دوازده روز و تقریباً پنج سال از همه ی نبودن ها میگذره. آدم عادت میکنه ولی در عین حال همیشه یجایی از قلب یا مغز با فکر کردن بهش صدای شیشه ی شکسته میده و دوست داری یه گوشه ی بدون آدم پیدا کنی که گریه کنی.