جزوه ی حقوق خانواده رو داشتم مینوشتم و هی بیشترحالم بهم میخورد و چندشم میشد از قوانینی که انگار راجع به شیء ای به نام زن نوشته شده نه یه آدم  _ به عقیده ی فقهای امامیه ، زن مالک غذای یک روز خود می‌باشد که مرد به عنوان نفقه در اختیارش قرار داده است ، زن مالک ملکی که به عنوان نفقه در اختیارش قرار داده شده نیست و فقط اجازه انتفاع[که با حق انتفاع متفاوت است] از آنرا دارد ، بنابر نظر برخی فقها زن مالکیتی بر لباسهایی که به عنوان نفقه به وی داده شده است را ندارد ، زن درصورت عدم تمکین نفقه دریافت نمی‌کند ، در نکاح موقت یا منقطع زن حق نفقه ندارد مگر اینکه شرط شده باشد!! _ و ادامه ی روز هم خبرِ قتل ناموسی یه دختربچه ی سیزده-چهارده ساله. 

یه احساس شرمندگی ای دارم که هم مربوطه و هم نامربوط ؛ از رشته‌م ، ازینکه ماده ی ۲۲۰ قانون‌مجازا‌ت‌اسلامی و خیلی ماده های جنسیت زده و احمقانه ی دیگه وجود دارن ، از اینکه این خبرم مثل خیلی خبرای وحشتناک دیگه فراموش میشه ، ازینکه کاری از دستم برنمیاد ،  از اینکه کاری از دست کسی برنمیاد ... از همه ی اینا شرمنده‌م و عصبانی.