تقريباً پنج روزه بلا انقطاع دارم دنبال يه دوست واقعي ميگردم كه بياد با من بريم پيتزا بخوريم ! مسخره بنظر مياد ... آدم هاي زيادي هستن ولي كسي كه مجبور نباشم لبخنداي احمقانه بهش بزنم ، مجبور نباشم هيي بهش منظورمو توضيح بدم و از بيمزه بازياي مسخرش خوشم بياد و مهم تر از همه ، پشيمونم نكنه از اينكه وقت گذروندم باهاش پيدا نكردم !
+ به عنوان يك نيمچه نوزده ساله ، احساسِ خاك تو سرتِ غليظي نسبت به خودم دارم ، در اين زمينه :|
- دوست صميمي ـم ، اخيراً ، بنظر ميرسه كه كسي نيييست جز "لوسيفر مورنينگ استار" ! چون نان-اِستاپ دارم ميبينمش و با هيچ موجود زنده اي در ارتباط نيستم [البته بيشتر اينجوريه كه چون با هيج موجود زنده اي در ارتباط نيستم ، نان-استاپ ميبينمش ! ولي خب حالا ... ]