کم‌کم تمام کابوسای من داره واقعی میشه.

آیلتسو که برداشتن قراره قیمتش دو رقمی شه، اجازه خروجم که احتیاج به تایید سرپرست پیدا کرد، اونم از وضع مالیاتای خروج، مامان منیرم دیگه نیست، بچه ی پشمالومم همینطور.

هرجور حساب میکنم نمیتانم دیگه. نمیدونم مغزم با چه انگیزه ای همچنان به قلبم میگه واینَستا :)))