منم دوست داشتم در وصف ناراحتیم بگم مارا زمانه گر شکند ساز می‌شویم ، ولی متاسفانه بنده فقط به حجمی زیر پتو که بغض کرده تبدیل میشم.

• تازه الان علاوه بر همه ی اینا ، مقدار زیادی غبطه هم با غمم ترکیب شده. دیگه هیچوقت نمیخوام از زیر پتو بیام بیرون -__-

درونگرای وجودم از همین الان نمیخواد که فردا صبح از زیر پتو بیاد بیرون و داره خودزنی میکنه -_-

جناب اللهم ؛ 

دریا، دریا و دریا عزیزم. دریا. 

به دلایل منطقی و غیرمنطقی ، سر کار رفتن‌ـو کنکل کردم و عین افسرده ها نشستم زل زدم به سقف. 🥲 خب واقعاً چته ؟ تموم شد دیگه ! 

من زیاد به آدمای نامرتبط فکر میکنم. مثلاً ممکنه یهو یاد دوست صمیمیِ چهارم دبستانم بیوفتم - هانیه - که بی خداحافظی رفت و فکر کنم داره چیکار میکنه. یا ممکنه یهو یاد مهدکودکم بیوفتم و به این فکر کنم یعنی امید الان چه شکلی شده ؟

امروزم یاد سارا افتادم. داشتم فکر میکردم که داره الان چیکار میکنه و تو صدم ثانیه یادم اومد که دیگه سارایی نیست.

با یه قسمت دیگه از ”استرس درحد خودزنی به جهت خارج شدن از کامفرت زون“ با شما هستیم. این برنامه : مصاحبه ی کاری !! 

• کاش میشد اونقدری برگردم عقب ، همونجایی که یهو از برونگرا بودن و اعتماد به سقف داشتن پیچیدم به این سمتی که الان هستم و خودمو برگردونم سرجام :))) 
• چی بودم چی شدمو به معنای واقعی کلمه دارم صرف میکنم و زیبایی قضیه این‌ـه که I thought I was bulletproof 

با همین ماشینی که میومدن مدرسه دنبالم الان من دارم رانندگی میکنم =))) 

• هیچوقت فکر نمیکردم انقدر بزرگ شم و حالا که به این نقطه رسیدم میبینم اصلاٌ بزرگ نشدم ! 
• جالب ، مسخره ، مضحک ، بی معنی ... نمیتونم تصمیم بگیرم کدومه !