قیافمون شبیه پدرزن ونگوگ شده : دستان زیر چانه ،با کلاه ،نگاه غم‌آلود.

• چهرازی _ شماره چهارده

” گاندی دوشنبه ‌ها روزه‌ی سکوت میگرفته ، کاش همه آدما گاندی بودن و همه روزا هم دوشنبه “ 

• اینه اعصاب من :|
• رئـالیسـم

همیشه  از نظر من مقدار زیادی از قربون صدقه ی هم رفتن ، مساویست با مقدار زیادی از عدم صمیمیت.

Thanks for nothing 

تنها چیزی که از جعبه پاندورا اومد بیرون ”میگرن“ بود ... بقیه ی چیزای بد خلاقیتِ خود انسانه -___-  CONVINCE ME NOT IF YOU CAN  

• [پاندورا]

بعضیا فقط به این علت وجود دارن که به گرم شدن کره ی زمین کمک کنن تا زودتر بمیریم و هیچ فایده ی دیگه ای ندارن 

• به لحاظ نفس کشیدن :| 
• به لحاظ بیشعوری 
• ...

” خیلی ازونایی که الان تو قبر خوابیدن هم معتقد بودن یه روز خوب میاد ، اومد ؟! “

• رئالیسم 

داشتم فکر میکردم حرف نداشتنمون باهم دقیقاً از کجا شروع شد ... چی شد ! به نتیجه ای نمیرسم ولی کماکان یه صدایی گوشه ی مغزم مدام میگه از همونجایی که تو تصمیم گرفتی رابطتو کم‌ کنی ، از اونجایی که هیچوقت برات مهم نبود ؛ دلم‌ میخواد بزنم تو دهن صدائه. تو دهن مغزم درواقع.

حکمتِ دوبار خون دماغ شدنِ آدمی که طی نوزده سال عمر باعزت فقط یبار خون دماغ شده [اونم چون با صورت به استقبال یه درخت رفته] ، تو یه روز چی میتونه باشه ؟

هرکاری میکردیم میگفت یکاری میکنم یادت نره ... اینو یادت نره اونو یادت نره منم میگفتم کو ؟ چرا هیچ فرقی احساس نمیکنم پس ! و دقیــقاً همونجا بود که اشتباه میکردم. یادم نرفته ، یادم نمیره ... یکاری کرده یادم نره ؛ حتی اگه به کله‌م برق وصل کنم

• آدم از چند جهت اذیت باشه دیگه بس میشه ؟!
• پروردگارا ، ما همین دو سه جهت بَسِمونه دیگه ... تروخدا بِکاه ! مَیَفزا ...

رسماً از هیچیش خوشم نمیاد ، وِی نیز. ولی نمیتونم دست بردارم از خوندن چیزایی که مینویسه ... از اینکه انقد خوبه و از اینکه تحسین منو بر‌می‌انگیزه متنفرممم. اَه. از اینکه ازش نوشتمم بدم میاد. اَه.

داییم دم در داشت حرف میزد [خداحافظی های مرحله ی آخر ایرانی‌ها - دم در ] ، مامان بزرگم یهو وسطش گفت برو لای در نمونی میخوام ببندم _ داییم : 😐😂 

•  همیشه فکر میکردم من به کی رفتم ، جوابمو پیدا کردم

اونجایی که امین حیایی تو شعله ور میگه ” بذارید کمی راحت باشم ، من حالم خوب نی ، من دیوونم “ ... همونجا[م]

یه روزایی هرچقدرم سعی کنی عشق بفرستی به کائنات ، بااازهم کائنات ممکنه از تو خوشش نیاد و گنددد بزنه به سر تا پات  ، اشکتم ممکنه دراره حتی و هیچ اهمیتی نده 

 اعتراف میکنم دراماهایی که فکر میکردم دبیرستان تموم شه ، تموم میشن هیچوقت تمومی ندارن ... هیچوقتِ هیچوقتِ هیچوقت.  رو پیشونیِ من نوشته کسی که تا ابد میتونید پیشش غر بزنید _ کسی که تا ابد گوش میده ؛ گفتم شاید جالب باشه بدونید :| 

من به اینکه هیچی تو این دنیا تـَه نداره اعتراض دارم !  مهم نیست چقدر کتاب خوندی همیشه یسری چیزا هست که نخوندی و معلوم نیست کی میتونی به خودت بگی ”کتاب‌خوان“ ؛ مهم نیست چقدر فیلم و سریال دیدی همیشه یسری چیزا هست که ندیدی و معلوم نیست کی میشی ”فیلم بین“ ! مهم نیست چنتا تابلو کشیدی ، هیچوقت نمیتونی به خودت بگی نقاش یا مهم نیست چندسال یه زبانیو داری یاد میگیری ، همچنان خیلی چیزا وجود داره که باعث میشه نشه گفت تسلط کامل داری به اون زبان یا حتی مهم نیست چندسال درس میخونی تو یه رشته ، بازم چیزایی وجود داره که نمیدونی 

• کیفیت مهمه نه کمیت ، درسته [واقعاً ؟] ولی از کجا میفهمید که کیفیت دارید ؟!
• ایده‌آل گرا بودم حداقل دلم نمیسوخت :|  
• من تو چی تَه دارم پس ...