یکی بیاد مثلاً ، منو ببره شمال ، یه کلید خونه بهم  بده ، بگه از این به بعد قراره اینجا زندگی کنی ، همه چی از قبل آماده شده و حله ، تا ابد خوشحال باش ... 

• آرزوهای مردم vs. آرزوهای من :| 

به لحاظ روحی احتیاج دارم مغزمو درارم بندازم تو وایتکس .

با اینکه از تک تک جملاتش محبت و اهمیت دادن میریخت ، ولی من حالم بد[تر] شد چون هیچکدوم از چیزایی که میگفت من نبودم [دیگه] ! یچیزی گمشده و من نمیفهمم و کاش بیاد برگرده سرجاش یا یکی بیارتش بزاره سر جاش 

• واااای خدایا پس من کی چهل سالم میشه بتونم به این حالتای الانم بخندم ؟! چرا الان نمیتونم بخندم ؟!

• یه عالمه تموم بجای یه عالمه ”تمام“ 

• عجییب چندوقته حالت دومم اتصالی کرده در این حد که دوست دارم آرشیوُ با خاک یکسان کنم ... لطفاً یکی منو هورمونامو یـجا ببنده =|

داشت تو آینه نگاه می‌کرد ، به ناگاه حس کرد چقد پنج سانت از موهاش اضافست ؛ قیچی برداشت و یهو پنج سانت با حساب کتابِ کج و کوله ی خودش برید. نامتقارن شد همونطور که از هر ادمِ مبتدی ای انتظار میره ولی نتیجه حس خیلی خوبی داشت.  یادش افتاد اونموقع که موهاشو کوتاهِ کوتاه هم کرده بود یکبار حس کرد پشت موهاش اونقدری که باید "پسرونه" نشده [جوون بود و جنسیت زده به هرحال ...] و قیچی برداشت و زد . خودش پشت سرشو نمیدید ولی از نتیجه ی کَجَکی و داغونِ حاصل شده کاملا راضی بود. خلاصه اینکه نگاه های طولانی مدتش به قیچی هیچوقت نتایج خوبی نداشته . الان دارم می‌بینم که داره تو آینه نگاه میکنه . حس میکنه چقدر کل موهاش اضافه‌ان ...

• این نکته وقتی فضاییا حمله کردن و منو شبیه سازی کردن و نتونستید منو از کلونم تشخیص بدید به درد میخوره ... پس اونی که گم شد منم ، اونی که گم نشد من نیستم ... به همین سادگی ^-^