"نفس کشیدن که زندگی کردن نیست" رو مثلاً اگه 5-4 سال پیش بهم میگفتن ، احتمالاً هیچ درکی ازش نداشتم! نه به اندازه ی الان. تاحالا شده زندگیتونو مثل یه مربع یا مثلث ببینید که توش گیر کردید و از هر زاویه ای بهتون یچیزی اصابت میکنه ؟ احتمالاً نه ... کدوم آدم عاقلی همچین چیزایی رو تصور میکنه :))
+ دارم تلاش میکنم زندگی کنم ؛ و رویاهام یادم نره ، هدف بسازم ، انرژی بگیرم و مثبت بمونم ، از نامرئی بودن خارج شم ولی بیشتر از هردفعه موفق نمیشم ! ولی همچنان دارم تلاش میکنم ... و تلاش میکنم ! فعلاً تنها کاریه که "میتونم انجام بدم" ! خوشحال تر میشدم اگه تنها کاری بود که "بلد بودم" ولی نیست :/ همیشه همه چیز اونجوری نیست که ما دوست داریم خب ، عای نو دت رایت ..! 

• سارا اگه بود میتونست یه چیز فوق العاده راجب 6EQUJ5 بنویسه ، ولی خب الان که نیست و منم سارا نیستم و تنها چیزی که میتونم بگم اینه که Dear 6equj5 , please abduct me
• تنها کاری که واقعاً توش خوبم خوابیدن و ناراحت "موندنه" ... با ناراحت "شدن" خیلی تفاوت داره و تو دسته بندیِ مازوخیسم هم نیست ! از قدیم هم گفتن ترک عادت موجب مرض است و فلان ولی ایندفعه ترجیح میدم از مرضی چیزی بمیرم تا اینکه بعداً حسرت بخورم ... =(
• 4 فا*کینگ ماهِ دیگه مونده ! 

شاید یکم ناراحتی ، بشه گفت از دیشب مونده باشه اما
بطور عمده میشه گفت که جور خاصی نیستم [!!]
آدم چِش میشه که دیگه تولد براش فرقی نداره ؟!
تولد [پایان]18 سالگی رو "بی حالت" ترین تولد تمام عمرم نامگذاری میکنم :))
شاید بگید مثلاً تولد 1 سالگیتو یا حتی 5 سالگیتو یادته مگه و باید در پاسخ بگم که
مطمئنم خوشحال بودم ، واسه همینه که اصلاً میگن "الان داغی نمیفهمی"

• پارسال ناراحت بودم ، امسال حسی نداشتم ، امیدوارم سال بعد خوشحال باشم !
• باید اقرار کنم که یسری تبریکا و اون کادوهای خاصم اصلاً شست برد هرچی اون لحظه بودو ... و من مات و مبهوت که چجوری میتونم این حجم از محبتُ پاسخگو باشم یا بعداً جبران کنم
• تولدُ نه بخاطر واقعاً عاشق خودم بودن ، بلکه واااقعاااً بخاطر این دوست دارم که یادم میندازه عای عَم استیل ریمِمبرد ! اینکه این موجودِ نامرئیِ معلق در فضارو یادشونه ، منو یادشونه ... این خوبه -_-

سال به سال دریغ از پارسال دقیقاً حکایت منه =|

نمیفهمم به چیه این مسخره بازیا میگن سوییت اِیتین !

شاید واقعاً سوییته ما خبر نداریم 

چگونه پیدایت کنم

وقتی بیاد نمی آورم

چگونه گمت کرده ام 

#گروس_عبدالملکیان

مقاومت شدیدی در به پایان رسوندن 18 سالگی دارم 

بزرگ شدن کنکور دارد ؛

مسئولیت دارد ؛

ترسِ عوض شدنِ ارزشهایِ اساسی انسان در زندگی اش را دارد ؛

خطر گمشدن و کمرنگ شدن دوستان را دارد !

بزرگ شدن دردسر دارد ، بطور کلی

• انگار که تا 18 سالگی ورژن رایگان زندگیِ بعدش باید پول داد 
• دوستان پیگیری که بعداً قراره بگید 18 سالت تموم نمیشه و فلان ؛ بنده بیشتر در جریانم ... باور بفرمایید

میشه دوستانِ خاموش روشن بشن ؟ 

- زیپ کاپشنتو ببند

_ نِ می خـــاااممم

- ببنـــد

_ از زیپ بدم میاد =|

- میدونی باتو باید چیکار کرد ؟ ازینایی میخوای که جلوشون زیپ نداره ، آستیناتم باید به هم گره زد

• خوش خیالانه فکر میکردم این دیالوگو قراره هر زمستون داشته باشیم تا وقتی فسیل شیم حتی ، بزرگ شدیم و من فهمیدم اسم "اینایی که جلوشون زیپ نداره" هودیه ولی دیگه نبودی تا بهت بگم 
• هودیو دوست دارم ، برخلاف زیپ
• نامبرده احساس میکند ده قرن سن دارد ، با یادآوری این خاطره احساس پیری کرد -_-

 تورا با کودکی ام بر قایق کاغذی سوار کردم و بعد با نوح در انتظار طوفان قدم زدیم.